Saturday, May 31, 2008

മഴ വന്നേ........ഓര്‍മ്മകളും പെയ്യുന്നേ.........:

അങ്ങനെ കാത്തുകാത്തിരുന്ന മഴ എത്തി.വലിയ ആഘോഷമൊന്നും ഇല്ലാതെയാണ് കാലവര്‍ഷംഎത്തിയത്.പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴത്തുള്ളികള്‍ കാണാന്‍ എന്ത് ഭംഗി...കാര്‍‌മേഘങ്ങള്‍ നിറയാതെ ,വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റില്ലാതെ,പേടിപ്പിക്കുന്ന കൊല്ലിയാന്‍ ഇല്ലാതെ അവള്‍ ,മഴ വന്നെത്തി.
ഒരുവിരുന്നുകാരിയായി വന്ന് ആതിഥേയനായി മാറുന്ന മഴ....
മഴത്തുള്ളികള്‍ മുഖത്തേക്ക് വീഴുമ്പോള്‍ എന്തൊരു അനുഭൂതിയാണ് ...
ഇടവപ്പാതി അതിന്റെ സംഹാരശക്തി എടുക്കാന്‍ കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കഴിയും...അതുവരെ മഴ സുന്ദരിയാണ്..
പട്ടുപാവാടയും ബ്ലൌസും ഇട്ട സുന്ദരി...
നാണത്തോടെ ചെറുപുഞ്ചിരി നല്‍കി കടന്നു പോകുന്ന ഒരു സുന്ദരി..........
അവള്‍ കുറച്ചുകഴിഞ്ഞാല്‍ സംഹാരദുര്‍ഗ്ഗയാവും..നാണത്തോടെ പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച അവള്‍ രുദ്രതാണ്ഡവം നടത്തി പൊട്ടിച്ചിരിക്കും.....ആ ചിരിയില്‍ പലരും ????

സ്കൂള്‍ തുറക്കുമ്പോള്‍ പുത്തന്‍ ഉടപ്പാകെ നനഞ്ഞ് സ്കൂളിലെ ആടുന്ന ബഞ്ചിലിരുന്ന തുറന്നിട്ട ജനലിലൂടെമഴയോട് കിന്നാരം പറഞ്ഞ നാളുകള്‍....പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴയില്‍ നിന്ന് രക്ഷപെടാന്‍ വാഴയിലയുടെതണലില്‍ അഭയം തേടിയത് .....മഴ്യില്‍ നിന്ന് രക്ഷപെടാന്‍ പല്ലുകൊണ്ട് വാഴക്കൈ കടിച്ച് പറിച്ച് കുടയാക്കിയത്...ആനചേമ്പിലയുടെ തണലില്‍ മഴയില്‍ നിന്ന് രക്ഷപെടാന്‍ ശ്രമിച്ചത്.....വാഴയിലയില്‍പൊട്ടല്‍ വീണ് മഴവെള്ളം എല്ലാം തലയിലേക്ക് തന്നെ...........

നിറഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന പാടത്തെ ചേറ് വെള്ളത്തില്‍ ഓടിക്കളിച്ചത് ....പെയ്‌ത്തുവെള്ളം നിറഞ്ഞ തോടുകളില്‍ കണ്ണന്‍ ചെമ്പിലകൊണ്ട് വള്ളമുണ്ടാക്കി ഒഴുക്കിവിട്ടത് ...... പുസ്തകങ്ങള്‍ പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിലാക്കിഉടുപ്പിനുള്ളിലൂടെ നിക്കറിനകത്തേക്ക് പൂഴ്‌ത്തി പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് സംരക്ഷണം നല്‍കിയത്...കണ്ടത്തിന്‍വരമ്പിലൂടെ മഴ നനഞ്ഞ് സ്കൂളിലേക്ക് പോയതും വന്നതും...കാറ്റടിക്കുമ്പോള്‍ കുടപിടച്ച് വരമ്പിലൂടെ നടക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ പാവാടപൊങ്ങുമ്പോള്‍ കൂവിവിളിച്ച നാളുകള്‍ .....പാവം പെണ്‍കുട്ടിപാവാടയെ അനുസരിപ്പിക്കുന്നോ കുടയെ അനുസരിപ്പിക്കുന്നോ ????അവസാനം കുടമടക്കിഅവരും നനയുമ്പോള്‍ ആര്‍പ്പുവിളികള്‍....സൌഹൃദത്തിന്റെ ആര്‍പ്പുവിളികള്‍...

പെയ്‌ത്തുവെള്ളത്തില്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന തോട് കടക്കാനാവാതെ മഴ തോരുന്നതുവരെ കാത്തുനിന്നത് ...കാറ്റത്ത് ശക്തിയായി മുഖത്ത് വന്നടിക്കുന്ന മഴത്തുള്ളികള്‍ സമ്മാനിച്ച വേദനകള്‍ ...അസമയത്ത്വെട്ടിയ മിന്നലില്‍ പേടിച്ച് നിലവിളിച്ച് ഒരുമിച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിന്ന നാളുകള്‍ .....പെട്ടന്ന് പെയ്യുന്നമഴയെ ആര്‍പ്പുവിളികളോടെ സ്വീകരിച്ച നാളുകള്‍... ഇരുണ്ട് കൂടുന്ന കാര്‍മേഘങ്ങളില്‍ ഇരുട്ട്പരക്കുമ്പോള്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് മതിമറന്നത് ....കയ്യാലകളില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മഴത്തുള്ളികള്‍പറിച്ച് കണ്ണുകളെ തണുപ്പിച്ചത്.....

മഴയത്ത് പണ്ട് നടന്ന് ചേറ്റു വരമ്പുകളിലൂടെ ഒരിക്കല്‍‌കൂടി നടക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍???....ഇന്ന് കണ്ടത്തിന്‍ വരമ്പുകളില്‍ മഴയത്ത് ആര്‍പ്പുവിളിക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ ഇല്ല....മഴ നനയാന്‍ ഇറങ്ങി നില്‍ക്കുന്നവരില്ല...പക്ഷേ മഴ ഇപ്പോഴും പെയ്യുന്നു...തന്റെ സൌന്ദര്യം ആരെങ്കിലും ഒക്കെകാണുന്നുണ്ടന്നവള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാവാം....ക്യാമറക്കണ്ണുകള്‍ക്ക് ഒപ്പിയെടുക്കാവുന്നതിലുംഅപ്പുറമാണവളുടെ സൌന്ദര്യം... കസേരയില്‍ ചാരിക്കിടന്ന് മഴ കാണുമ്പോള്‍ അവള്‍ വിളിക്കുന്നുണ്ടാവാം,അവളുടെ അടുത്തേക് ചെന്ന് അവളെ ഒന്നു തൊടാന്‍......പക്ഷേ , അവള്‍ക്ക് മാറ്റം ഒന്നുംവന്നിട്ടില്ലങ്കിലും നമ്മള്‍ക്ക് മാറ്റം സംഭവിച്ചത് അവള്‍ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരിക്കുമോ? അതോ അറിഞ്ഞിട്ടുംഅറിയാത്ത ഭാവം കാണിക്കുകയാണോ ????അതോ
അവളുടെ മുന്നില്‍ എല്ലാവരും കുട്ടികളാണോ ?

തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്ന ജനാലകളിലൂടെ അവള്‍ അടുത്തേക്ക് കടന്നുവരാന്‍ നോക്കുന്നു...ഒരിക്കലും നിത്യയൌവനംമാറാത്ത അവള്‍ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ സുന്ദരി ആവുകയല്ലേ?????

4 comments:

Eldho Kakkattoor said...

very very goooooooooooooood......

SHAJNI said...

HAI SAKAVE,
ONNU MARANNU.VALIYAMAYAYATTU ELECTRICITY POVUM.APPOL KIDANNURANGAM,E MAYA ORIKKALUM THIRATIRUNNAGIL ENNU ASHICHUPOVUM.ALLENGIL PAYAYA KARIMPADATHINULLIL PUTHACHU MUDIYITTU MAZHAKAYI KATORKKUNNATHU.ANGANE ENTHELLAM.SUKAMULLA ORMAKALE MADAKIVILICHATHINU NANNDHI.

ബാജി ഓടംവേലി said...

മഴത്തുള്ളികള്‍ മുഖത്തേക്ക് വീഴുമ്പോള്‍
എന്തൊരു അനുഭൂതിയാണ് ...
നന്നായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു...

Anonymous said...

hai
thekeeden , thanks for refresh me my old memmoryees. ofcorse thi nice

by
bijukurisinkan